Thursday, May 27, 2010

ÐÑаглÑдÑÑлевÑзаÑа

Серыял "Адмірал" больш за ўсÑ' падобны на рэкламу мыла ці пральнага парашка. Ð"лядзіш - Ñ– здаецца, што дамы Ñ– спадары вось-вось абгарнуцца да гледача Ñ– палаца скажуць штосьці накшталт: - Маггi для ўсÑ'й сям'Ñ–! Пракладкі Хаггiс! Сок Каханы! Ð'ольш да гэтага дадаць няма чаго. Акрамя, хіба што, таго факту, што Хабенскiй - добры акцÑ'Ñ€, але характэрны габрэй у ролі белага афіцэра - гэта ўсÑ'ткі, гм-гм, не таго. Серыял "Iсаев" таксама падобны на рэкламу (Пане, чаму яны ўсÑ' здымаюць такі жахлівы, плоскі малюначак -таннасці, ці што? ! ) Але ўсÑ'ткі на рэкламу ледзь больш "сур'Ñ'зную". На пяць капеек больш асэнсавана знятую, ці што. Ð"эта ўсÑ' адно ні разу не кіно, але - прынамсі, не выклікае такой млоснасці. А яшчэ я тут неяк выпадкова ўключыў тэлевізар сярод ночы - а там быў "Ліпеньскі дождж". Я неаднаразова глядзеў яго Ñž дзяцінстве, але не ліха Ñ– паўтарыць - якоецудоўнае кіно. Там бо, апроч кiноматографiческiÑ… добрых якасцяў, яшчэ Ñ– вось што адбываецца: СССР 1967 гады, калі глядзіш на яго праз 40 гадоў скрозь "Ліпеньскі дождж", здаецца ідылічнай, райскай краінай. Ð"эта менавіта тое, шÑ! ‚о я меў на ўвазе, калі казаў пра "аÐ! ½Ñ‚ычР½Ð°ÑÑ†ÑŒ" Савецкага Звяза. За камерай, якая здымае савецкую Маскву, за фізікамі-лірыкамі, менавіта тут чамусьці зусім не пахабнымі, за ветэранамі, тэлефоннымі гутаркамі, аўтобуснымі прыпынкамі, агітатарамі Ñ– - трэба ж, як толькі прапусцілі! - жывымі ветэранамі Першай Сусветнайэкспедыцыйнага корпуса Ñž Францыі адгадваецца нешта вялікае, Ñ– не толькі маштабам, але - ласкавым, ціхім абаяннем. У выніку, у "савецкае" 1960-Ñ… - Ñ– гэта пры тым, што "Ліпеньскі дождж" быў фільм гнаны, ды Ñ– наогул "мы ведаем, што тады насамрэч адбывалася". А вось апыняецца, што а! крамя гістарычнага "насамрэч" Ñ'сць яшчэ Ñ– іншае, эстэтычнае "насамрэч", Ñ– на гэтым полі Савецкі Звяз перамагае. І перамагае - дзякуючы менавіта тым фільмам, тым кніжкам, тым рэчам, якія "там Ñ– тады" як разоў хадзілі пад падазронам. Яны, нядобранадзейныя, эстэтычна выратавалі Ñ– апраўдалі той час, калі Ñ–Ñ… не прызнавалі. А адгэтуль недалÑ'ка ўжо Ñ– да іншай важнай думкі. Што галоўнай маральнай перамогай позняга СССР было, на самім вось справе, дысідэнцкі рух. Але гэта ўжо больш агульны сюжэт. У любым выпадку, наварускія кардонныя серыялы пасля гэ! тага глядзець цяжка.


All the movie reviews. The best films

No comments:

Post a Comment